به پایان آمد این مرداد، حکایت همچنان باقیست. امروز داشتم نگاه میکردم و دیدم که این چهلمین گزارشی که دارم مینویسم. خودمم فکر نمیکردم که بتونم انقدر پیوسته این کار رو ادامه بدم. همسرم درست میگفت. یه زمانی بهم میگفت تو مثل مورچه میمونی که خیلی آهسته و آروم کار خودت رو پیش میبری. این ماه به نظر نمیاومد که ماه پرباری باشه؛ اما الان که مرورش کردم دیدم چه ماه پر از یادگیری و تجربههای نو برای من بوده. ...
سلام. فصل گرما تو یزد دوباره شروع شد و با گزارش تیر ماه در خدمتتون هستم. هوا خیلی گرم شده و الان هم که اینها رو مینویسم برق هم به برکت جمهوری اسلامی قطعه. اوضاع در کل بد نیست ولی خوب هم نیست. فشار کاری حداقل چند برابر شده و وقت کمتری برای خودم دارم ولی خب میگذره. وجود آریا هم تو زندگی با همه شیرینکاریها و البته گریههاش باعث شده کمی تنوع و شور و اشتیاق تو زندگیمون بیاد. ...
چهار ماه گذشته خیلی عجیب بود و سخت. از آخرین باری که نوشتم خیلی گذشته و دوست داشتم کمکم به روال برگردم. اینه که چهار ماه گذشته (از اسفند تا خرداد) رو در یک گزارش مینویسم به این امید که از ماه آینده بشه نظم قبلی رو از سر گرفت. نمیدونم از کجا شروع کنم. از گزارش قبلیای که نوشتم اتفاقات زیادی تو زندگیم افتاده. از به دنیا اومدن آریا گرفته تا جنگی که پشت سر گذاشتم و تغییرات هوشمصنوعی - که جدیداً بهش هوشواره هم میگن. ...
ماه قبل آنقدر ناراحت بودم که دست و دلم به نوشتن نرفت. اصلاً وقتی این همه هموطن به فجیعترین شکل ممکن کشته شدند، توسعه فردی چه معنیای داره. ولی مدتی که گذشت دیدم ذات ساختار فعلی با مرگ همراهه. همیشه همین بوده. اینه که هر چیزی که بوی زندگی بده، یعنی ما هنوز زندهایم و نمردیم و امیدواریم و یک دهن کجیای هم به اینها میکنیم. اینه که در عین این که خوب نیستم و ناراحت و عصبانی و خشمگینم، سعی میکنم روتینهام رو حفظ کنم. به قول شاعر: چنین است رسم سرای درشت - گهی پشت به زین، گهی زین به پشت. ...
ماه آذر. بالاخره بعد از چندین سال، یه بارون درست حسابی تو یزد اومد. همین چند روز پیش بود. پیشبینی شده بود که برف هم میاد و ظاهراً تو شهرهای اطراف اومده. ولی تو خود یزد انقدر نیومد. سرمای یزد خشکه و استخوانسوز. من رو یاد دوران راهنمایی و دبیرستان میاندازه. یادمه بچه که بودم، هوا خیلی سردتر بود. مدارس هم به این سادگیها تعطیل نمیشد و برف جزئی از زندگی بود. ...
آبان ماه هم تموم شد و فرصتی هست که برگردم و ماه گذشته رو مرور کنم. این ماه خیلی بیشتر با بقیه تعامل داشتم. حداقل از مهر که خیلی بهتر بود. کتابها عمدتاً مشغول مطالعه دو کتاب (+ یک داستان) هستم. مانایی اثر پیتر عطیه پرورش کودکانی با هوش هیجانی بالا اثر جان گاتمن پنج داستان جلال آل احمد از پیتر عطیه خیلی خوشم اومده. نحوه استدلال کردنش همون طوریه که من میپسندم. به داده بسیار وفاداره و دقیق حرف میزنه. راستش قبل از این که کتابش رو شروع کنم، میخواستم ورزش رو کم کم کنار بگذارم. حوصله نداشتم. به نظرم فیک بود. ...
فصل تابستون هم بالاخره تموم شد و کمکم دوران سرما میرسه. هر ماه تقویم خورشیدی (بر خلاف تقویم قمری که هیچ چیز خاصی رو نشون نمیده) حال و هوای خاصی با خودش میاره. مهر هوا خیلی خوبه. این تقسیمبندی سال به ۱۲ ماه هم جالبه. اتفاقاً چند روز پیش داشتم فکر میکردم که چی شده که ثانیه و دقیقه رو مبنای ۶۰ حساب میکنیم ولی هر روز رو ۲۴ ساعت میگیریم. هر ماه ۳۰ روز داره و هر سال ۱۲ ماه. و فهمیدم که در طول زمان اجدادمون (بابلیها، مصریها، رومیها) مبناهای متفاوتی رایج بوده و شتر گاو پلنگ الان ناخواسته و در طول زمان شکل گرفته. ...
تابستان ۱۴۰۴ هم تموم شد و وارد فصل پاییز شدیم. بهار و پاییز فصلهای دوستداشتنیتری هستند. هوا معتدل و مناسبه. خصوصاً فصل پاییز با شروع مدارس و دانشگاهها، برای مسافرت عالیه. اینه که احتمالاً تو این ماه یا ماه بعد یه مسافرت کوتاه هم برم. در کل به نظرم ماه بدی نبود. هر چند برای سربازی اعصابم رو خرد کردن ولی در کل اوکی بود. باغ دیجیتال بعد از نوشتن گزارش ماه قبل، به Digital Garden علاقمند شدم. وبلاگهایی مثل زیر برام جرقه این ایده رو زدند که چرا من چیزی مثل اون نداشته باشم؟ ...
این متن با الهام از دکتر محسن رنانی نوشته شده. ایشون هم بیوگرافی خودشون رو با همین تیتر منتشر کردند (+). گفتم شاید نوشتن بیوگرافی به این شکل بهتر و قشنگتر باشه. اینه که منم مینویسم. در ضمن وبلاگ ایشون متأسفانه بسته شده و به سایت Archive.org رفرنس دادم. علت مکتوبکردن اینها، مشاهده تصمیمهای زندگیم هست. این که سلسله مراتب ارزشیم رو بهتر بفهمم. شاید برای دوران کودکی و نوجوانی زیاد معنا پیدا نکنه اما ممکنه مرورش یه سری نکات رو بهم یادآوری کنه. ...
مرداد امسال هم به انتهای خودش رسید و وقتش هست یه بازنگری تو این ماهم داشته باشم. در مجموع به نظرم ماه خوبی بود و راضی بودم ازش. از گزارش توسعه فردی خودم ناراضی نیستم. اما اخیراً گزارشهای توسعه فردی آقای حسین فردمحمدی رو هم دیدم و واقعاً یه لول دیگه بود. اگر بتونم اون سبک رو کمکم وارد کنم، احتمالاً جالب میشه. اون مدل گزارشنویسی یک نظم پولادین نیاز داره و به نظر خودم انقدرها هم منظم نیستم. ...